فرو رفتن کامیون در چاله ی بی تدبیری مدیریت در یکی از روستاهای اسلامشهر

اکبرکریمی :

همین چند هفته قبل بود که همینجا درباره نیازهای عمرانی روستای حسین آباد اسلامشهر گفتیم در حالی که دهیاری با حمایت کامل شورای روستا و البته اطلاع د گ پشتیبانی عجیب بخشداری و فرمانداری، میلیاردها تومان از بودجه دهیاری نزد بان سپرده شده بود تا بعد با معرفی دهیار به افراد خاص وام بدهند!

معلوم نیست کدام قانون اجازه می دهد بخشی از بودجه محدود روستایی پر از کمبود و نیاز به جای اجرای پروژه های عمرانی و زیرساختی در این شرایط تورم و سیر نزولی ارزش ریال نزد بانک سپرده شود تا عده ای از رانت وام آن بهره ببرند.

نیازی نیست آدم اقتصاددان باشد، ناگفته پیداست که امروز نمی شود با پول دوسال پیش به اندازه همان زمان کار عمرانی انجام داد.

برای مثال اگر اصلاح نوارحفاری لوله آب این روستا دو سال پیش بیست میلیارد تومان لازم داشت امروز حداقل شصت میلیارد تومان پول می خواهد. این یک رقم برای مثال است تا به عنق فاجعه و خسارتی که زده شده پی ببرید.

این در حالی است که سپرده دهیاری در بانک هرچقدر باشد امروز حتی یک سوم زمان سپرده گذاری نمی ارزد.

این کار را چه می شود نام گذاشت؛ خدمت یا خیانت؟!

دهیاری که این تصمیم را گرفته و شورایی که حمایتش کرده کدام در این کار بیشتر مقصر است؟

بخشداری و فرمانداری که سکوت و همدلی کرده اند چقدر تقصیر دارند؟

دستگاه های نظارتی چطو ر؟

این تصویر تلخ را در روستای حسین آباد اسلامشهر از توابع بخش مرکزی این شهرستان ثبت کرده اند. جایی ماه‌هاست نوارحفاری لوله کشی آب رها شده در حالی که اعتبارات عمرانی روستا در بانک ذخیره شده تا وام ارزان به نور چشمی ها داده شود.