رئیس آموزش و پرورش افشا کرد / تیغ تخریب بالای سر 12 مدرسه اسلامشهر

مدیر آموزش و پرورش شهرستان اسلامشهر باز هم سر درد دل را باز کرد و در تازه ترین جلسه شورای آموزش و پرورش دست به افشاگری تلخ و نگران کننده ای زد.

صادق موسی پور،‌مدیر بومی آموزش و پرورش اسلامشهر در حالی از مشکلات حقوقی دوازده مدرسه و فضای فرهنگی آموزشی این اداره در سطح شهرستان سخن گفت که چهار پرونده مدتهاست به مراحل نهایی رسیده و در سالهای گذشته فقط شاهد وقت کشی های بی فایده با اهدافی نامعلوم از سوی مدیران آموزش و پرورش اسلامشهر و مسئولان حقوقی اداره کل بوده ایم.

بحرانی که از دهه 90 شروع شد

آنطور که موسی پور در جمع اعضای شورای آموزش و پرورش این شهرستان تشریح کرد، ریشه مشکل را به گذشته ای دور می برد اما زمانی مدیران هشیار شده اند که در دهه 90   مدعیان مالکیت زمین های این مدارس از راه رسیده اند و با گشودن پرونده های حقوقی زمین خود را مطالبه کرده اند.

ریشه اصلی موضوع به آن روزگاری برمی گردد که برای ساخت مدارس اصلا توجهی به مسایل حقوقی و مالکیت اراضی نمی کردند و همه چیز زبانی بود اما حالا فرزندان و وارثان همان آدم های نیکوکار که زمین ها را بی چشم داشت در اختیار ساخت مدارس قرار داده بودند از راه رسیده اند و ادعای مالکیت دارند و همه چیز به نفع آنهاست. چون اساسا در آموزش و پرورش همین حالا هم موضوعات حقوقی جدی گرفته نمی شود چه برسد آن زمان که همه چیز بر مبنای تار سبیل بود و زبان مردانه!

به گفته موسی پور، طبق ارزش‌گذاری کارشناسان رسمی دادگستری،‌به عنوان نمونه،‌یکی از این املاک در سال 1400 فقط 60 میلیارد تومان قیمت داشت در حالی که طی تازه ترین کارشناسی،‌قیمت همان ملک حدود 600 میلیارد تومان اعلام شده  است یعنی دقیقا 10 برابر قیمت قبلی.

کوتاهی،‌اهمال یا پشت پرده ای ترسناک؟

آنچه از ظاهر امر برمی آید این واقعیت است که آموزش و پرورش اوضاع مالی خوبی نداشته و ندارد. اما سالهاست که در گوشه و کنار شاهد فروش املاک این دستگاه عریض و طویل هستیم. مثلا پول حاصل از فروش همان مدرسه دور میدان باغ فیض که به مزایده گذاشته و فروخته شد طبیعتا می توانست بخشی از این بحران را در همان دهه 90 حل کند. بعد از آن هم می شد با فروش برخی املاک فاقد کاربری یا بدون نیاز آموزش و پرورش همین مشکلات را حل کرد. اما نشد!

سوال مهم اینجاست که آیا مدیران گذشته آموزش و پرورش به ویژه در حوزه حقوقی کوتاهی و اهمال کردند یا مساله دیگری پشت پرده بود که هر روز به قوی تر شدن مدعیان مالکیت و ضعیف تر شدن زور آموزش و پرورش در دفاع از پرونده و حل آن منتهی می شد.

حتی وقتی طرح سوال برانگیز مولد سازی در دولت مرحوم رئیسی مطرح شد و مدیر پیشین آموزش و پرورش اسلامشهر سخاومتندانه چند ملک به اصلاح «گل» آموزش و پرورش را در اختیار این طرح قرار داد،‌ هنوز صورتجلسه ای ندیده ایم که در آن معلوم شود پول این املاک قرار است صرف جمع کردن این بحران قدیمی شود.

اکبر قنبری و ادعایی که روی زمین ماند!

پیشتر در سپیده نیوز روی این موضوع کار کرده ایم و با استناد به مصاحبه ها و رپرتاژهای خبری آقای قنبری رئیس پیشین آموزش و پرورش اسلامشهر این سوال را پرسیده ایم که چرا ایشان با قدرت از خاتمه یافتن تمام پرونده های املاک دارای مدعی موسوم به قلع و قمعی خبر داد در حالی که حالا افشای جزئیات پرونده ها ثابت می کند این خبر واقعیت نداشته است؟

دقیقا منظور آقای قنبری و مسئول حقوقی آموزش و پرورش در آن زمان کدام مشکلات بوده که حالا خبری از حل آنها نیست؟

در این که تلاش های بسیاری صورت گرفت تا این مشکلات حل شود شکی نیست اما ای کاش ایشان حالا که خودشان را برای انتخابات شوراها آماده می کنند به میدان بیایند وقبل از ورود به عرصه پرخطر شورا،‌همین شاهکار قبلی را تشریح کنند تا همه بدانیم منظور ایشان از آن خبرها دقیقا چه بوده و کدام موفقیت و حل کدام مشکل از مشکلات مدارس قلع و قمعی را مد نظر داشته اند.

فهرست درد آور مدارس در آستانه قلع و قمع

موسی پور در بخش دیگری از جلسه اخیر شورای آموزش و پرورش اسلامشهر در تشریح فهرست مدارس و فضاهای در معرض قلع و قمع گفت: پرونده دو مدرسه قاضی طباطبایی و امام حسن عسکری (ع) را با مجموع مساحت 13 هزار و 500 متر مربع، پرونده شش ملک شامل مدارس ادب، شریعتی، جلال، سالن خجسته و دانشگاه پیام نور به وسعت 11 هزار و 500 متر مربع، در محله سالور، دو مدرسه آیت و بخشی از هنرستان ابن‌سینا به مساحت حدود 5 تا 6 هزار و 200 متر مربع در معرض قلع‌وقمع قرار دارند.

او البته پرونده مدارس شهرک امام حسین اسلامشهر را به عنوان یک بخش تلخ از این پرونده توصیف کرد و درباره آنها گفت: در این محله چهار مدرسه شامل عترت 1 و 2، پیام قرآن و آیت‌الله گل‌علی‌آبادی با رأی قطعی قلع مواجه هستند. در مجموع در این منطقه چهار مدرسه با هفت ساختمان داریم که اکثر آنها دو شیفته اداره می‌شوند.

به طور حتم در این باره باید بیشتر گفت و شنید. چرا که موضوع تخریب این مدارس فقط یک مساله ساده نیست. صحبت از آواره و بلاتکلیف شدن آموزش صدها دانش آموز است.