جای خالی کار های مفید در حوزه بهداشت و سلامت

در تقویم جمهوری اسلامی ایران در اردیبهشت ماه یک هفته با عنوان «هفته سلامت» شناخته می شود. این اما فقط یک هفته برای کارهای مهم روی ارتقای بهداشت عمومی است. شبکه بهداشت و درمان در سرتاسر کشور قاعدتا کارها و تکالیف حاکمیتی مهم تری دارد که شبکه بهداشت اسلامشهر تقریبا با آنها فاصله ای هزار فرسخی یافته است. چرا؟

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سپیده نیوز ، متاسفانه در سالهای اخیر هربار که مدیران این شبکه تغییر می کنند یک افت بیش از پیش و محسوس در توجه به تکالیف مهم این نهاد می‌بینیم. دقیقا همینقدر فاصله وجود دارد که یک مدیر شبکه توانست بیمارستان چهارصد تختخوابی را از دست واگذاری به بانک ملت نجات دهد اما حالا رئیس شبکه حتی حوصله جواب دادن به دغدغه ها را هم ندارد. خلاصه نه دغدغه جدی برای ارتقای درمان هست، نه تعصبی روی کیفیت بخشی به خدمات شبکه بزرگ درمانگاهی و آموزشی و نه حتی آموزش به مرد.

در حوزه نظارت هم که دیگر نیازی به گفتن ندارد. همان انگشت شمار کشف تخلفات ویرانگر در اماکن مختلف احتمالا ریشه در شکایت و عصبانیت رسانه ها یا شهروندانی دارد که تصور می کردند یک نهادی حقوق می گیرد تا نگران حال آنها باشد اما وقتی مو،‌پوست،‌دندان و سلامتی جاهای دیگر خود را از دست دادند یک دفعه شبکه بهداشت یادش می افتد برای نجات از آبروریزی های احتمالی بعدش از قدرت قانونی که حاکمیت به او بخشیده یک استفاده نیم‌بندی بکند. البته آخر این پرونده ها هم هرگز معلوم نشده. نه آن داروخانه پرحاشیه معلوم شد چه عاقبتی داشته و نه آن دنداپزشک قلابی …

این که شبکه بهداشت در هفته ملی سلامت یادش افتاده حداقل بنر بزند و اعلام وجود کند هم به نوبه خودش جالب است.البته در حوزه خبرسازی هم خیلی قشنگ کار می کنند. اخبار اداری،‌رویدادهای بی فایده و خیلی موضوعات دیگر که انعکاس آنها حتی باعث می شود اخبار خوب آنها هم دیده نشود.

متاسفانه شبکه بهداشت و درمان اسلامشهر امروزه در افکار عمومی مشتمل بر کارشناسانی شده که کسبه ای که باید تحت نظارت آنها باشند هم می دانند چطور باید با آنها کنار بیایند،‌هم مدیران شهرستان می دانند با یک مجموعه حرف گوش کن طرف هستند و هم مردم باخبر شده اند که با وجود تکالیف مهم اداری و قانونی،‌احتمالا نباید امیدی خارج از چارچوب های کارمندی ساده از این دستگاه مهم داشته باشند.

بالاخره حالا که ما مردم یاد گرفته ایم جای خالی خیلی چیزها را خودمان پر کنیم،‌درباره نظارت های بهداشتی و درمانی هم انشاءالله یک استقلالی از این دستگاه کم فروغ باید پیدا کنیم.