نسخه قابل چاپ

ثبت شده در: 11:10:23 1395/10/27

سهم‌خواهی در وقت اضافه

مدعیان حمایت از دولت در اسلامشهر چه‌می کنند؟

مدتهاست شایعاتی دهان به دهان می چرخد و گاه جسته و گریخته به فضای مجازی نیز راه پیدا می‌کند که جان‌مایه‌ی همه آنها «رفتن فرماندار» یا برکناری«بخشدار مرکزی» یا مدیران برخی ادارات دیگر است .

 

اکبر کریمی | سپیده پایتخت | مدتهاست شایعاتی دهان به دهان می چرخد و گاه جسته و گریخته به فضای مجازی نیز راه پیدا می‌کند که جان‌مایه‌ی همه آنها «رفتن فرماندار» یا برکناری«بخشدار مرکزی» یا مدیران برخی ادارات دیگر است اما آمدن و رفتن فرمانداران وبخشداران مگر به همین سادگی‌ست که با تکیه بر چند خبرواره‌ی بی اساس بتوان درباره آن صحبت کرد؟ 

برکناری یک فرماندار یا بخشدار علاوه بر ساز و کارهای پیچیده‌ای که برای آن در نظر گرفته شده، به سیاست‌های دولت نیز بستگی دارد و دولت یازدهم به ویژه در استان تهران در همین سه ساله نشان داده‌ است که مگر در شرایط اضطرار هرگز تن به جابه‌جایی نمی دهد. در چنین شرایطی این سوال ایجاد می شود که آبشخور این شایعات کجاست و کسانی که به انتشار آن دامن می زنند دقیقا چه هدفی را دنبال می کنند؟ پاسخ به این سوال مهم نیاز به بازنگری فعالیت حامیان یا بهتر است بگوییم «مدعیان» حمایت از دولت در شهرستان اسلامشهر دارد.

 

💠   توهم پوشالی بانفوذبودن

مرور فضای انتخاباتی سال 92 به خوبی نشان می دهد که روحانی با همان موجی به پاستور رفت که مرحوم هاشمی طراح اصلی آن بود. پذیرفتن این واقعیت و توجه به تاثیر عمیق موج‌های انتخاباتی در تصمیم گیری مردم ایران،‌ میزان اثرگذاری سمپات‌های درجه چندم سیاسی آن هم در شهرستانی مثل اسلامشهر هم به خوبی روشن می کند. همین تجربه در انتخابات اخیر مجلس دوباره تکرار شد و مدعیان حمایت از فهرست دولتی انتخابات مجلس باز هم به برکت موجی که فعالان اجتماعی و سیاسی در فضای مجازی به راه انداخته‌بودند ناخواسته و بدون هرگونه تلاش و تاثیرگذاری توانستند در تیم برنده قرار بگیرند. آنها همانطور که بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 92، با برگزاری یک جشن سرهم بندی شده، خودشان را به تیم برنده پیوند زدند، بعد از انتخابات مجلس هم همین کار را انجام دادند. توهم پوشالی نفوذ در شهرستان اسلامشهر این بار اما نمایندگان مجلس را به واکنش واداشت تا با هوشمندی تمام اجازه ندهند کسی دفتر آنها را برای خودش سند بزند. چنانچه فریده اولادقباد به عنوان نماینده مجمع نمایندگان استان تهران در امور اسلامشهر، صراحتا ادعاهای پیدا و پنهان برخی جریان‌ها را رد کرد و این دفتر را مستقل دانست.

 

💠   انفعال؛‌ نقطه ضعف فرماندار

فرماندار شهرستان اسلامشهر که از همان روزهای نخست ورود به اسلامشهر با وصله‌های مختلف نواخته می شد،‌بنا به توصیه بالادستی‌های محافظه کار خود تلاش می کرد تا ارتباط صمیمانه‌ای با فعالان سیاسی شهرستان برقرار کند. او که همچون افراد توانمند بومی با رمز مشترک « قالیبافی»، «اصولگرا» و «غیرخودی» بودن شماتت می شد، همواره تلاش داشت تا برای اثبات «تدبیر و امیدی بودن» خود رابطه‌اش را با به اصطلاح اصلاح طلبان منطقه نزدیک تر کند. همین رویکرد منفعلانه و ناکافی بودن شناخت از نیروهای منطقه باعث شد تا او در اقدامی عجیب تن به انتصاب‌هایی بدهد که هیچ ارتباطی با سلیقه او نداشت. یک معاون را فلان شیخ به او تحمیل کرد و یک بخشدار را فلان حاجی. رئیس یک اداره محصول رایزنی فلان کارتل اقتصادی-سیاسی از آب درآمد و رئیس اداره دیگر از دل قلیان‌کشیدن های شبانگاهی بیرون زد. همه‌ی این اتفاقات در حالی رخ داد که فهرست بلندبالایی از آدم‌های ناتوان و مساله دار همچنان دربرابر فرماندار ماند و او حتی اگر می خواست هم به خاطر برخی موانع نمی توانست تن به انتصاب چنین افرادی بزند.

 

💠   بوی کباب انتخابات و از سرگیری فشارها

انعطاف‌های پی درپی فرماندار در قبال این جریان خزنده که از سیاست‌ورزی تنها بعد منفعت‌های مالی را دنبال می کرد آنها را به افرادی متوقع تبدیل کرد که دیگر فرماندار را وسیله‌ای برای اجرای خواسته‌های خود می خواستند. استقلال ستودنی «حقیقی» در برخی مسایل نشان داد که این جریان برای رسیدن به آمال خود از این طریق توفیق چندانی نخواهد داشت و همین بهانه‌ای شد برای آغاز جوسازی‌های جدید و شانتاژهای فراگیر علیه او. همزمان شدن خیز جدید این جریان با موج سراسری احتمال تغییر فرمانداران باعث شد تا شایعه‌برکناری فرماندار اسلامشهر نیز قوت بگیرد. به موازات این خبرسازی‌های بی‌پایه، شایعه حذف یکی از بخشداران و چندتن از مدیران ادارات نیز پر و بال گرفت و حتی کار را به جایی رساند که در برخی ادارات کارمندان نیز کار رئیس خود را تمام شده پنداشتند و پاراف‌های رئیسان این ادارات برای کارمندانشان از اعتبار افتاد! 

همه این ماجراها به خاطر نزدیکی انتخابات شوراهای شهر است چرا که منافع این افراد بعد از هماهنگ شدن برخی ادارات،‌حالا تنها با تصاحب شوراهای شهر تامین می شود و در پیوند با چنین هدفی و با توجه به خالی بودن سبد آنها از رای مردمی، نیاز به ساماندهی آرای خاص بیشتر احساس می شود.

اصرار این افراد برای تصاحب کرسی‌های شورا به ویژه در شهر اسلامشهر زمانی قابل درک تر به نظر می رسد که بدانیم مقاومت برخی اعضای شورا در برابر خواسته‌های سوال برانگیز این جریان اقتصادی-سیاسی مانع از رسیدن آنها به اهدافشان شده است. 

 

💠   سهم‌خواهی در وقت اضافه

دولت تدبیر و امید به واسطه حاشیه‌های پیچیده ای که طی سه سال اخیر پشت سرگذاشته،‌ در انتخابات پیش رو شرایط دشواری خواهد داشت. از انتقادهای گسترده نسبت به نتایج پرحاشیه برجام گرفته تا رکود سنگین اقتصادی دست به دست هم داده تا حتی حامیان و مدعیان حمایت از دولت نیز با رویکردی دوگانه به موضوع انتخابات فکر کنند. همین که هیچ کس از این مدعیان تلاشی برای معرفی دستاوردهای دولت نمی کند و تمرکز جلسات شبانه بر روی انتخابات شوراست،  نشان دهنده همین واقعیت است که آنها هم چندان امیدی به برنده بودن روحانی ندارند. حالا در چنین وضعیتی که برای آنها حکم وقت اضافه را در بازی فوتبال قدرت و اقتصاد دارد، نباید به کسانی که تلاش می کنند در همین زمان باقی مانده سهم خواهی کنند خرده گرفت. درست است که دست آنها از مدیران بزرگ خالی است اما مغزشان از برنامه‌های نیمه کاره اقتصادی پر است و برای تحقق اینها نیازمند «گماشتگان» همراهی هستند که گوش به فرمان و دست به سینه فقط دوندگی کنند و بار ببرند.

 

💠   خودکشی از ترس مرگ

رویکرد فرماندار شهرستان اسلامشهر در قبال فشارهای جریان زیاده‌خواه اقتصادی و سیاسی طی سه سال گذشته رویکردی انفعالی بوده است. آن چه از اخبار و رفتارهای اخیر فرماندار برمی آید این است که او برای خروج از این فشارها به سمت جریان‌هایی حرکت کرده که مصداق بارز از چاله به چاه افتادن است. آنهایی که دیروز حامی فرماندار بودند و امروز علم باج‌خواهی و سهم خواهی بلند کرده‌اند به مراتب بهتر از آنهایی هستند که این روزها به مصداق مگسان گرد شیرینی پیرامون فرماندار می چرخند و با نام خودشان در رسانه‌ها گزارش عملکرد فرماندار را منتشر می کنند! چهره‌هایی که سالهاست تلاش  دارند فرماندار را با خود همراه کنند، اغلب کسانی هستند که عقبه تاریکی دارند و سوابق پرحرف و حدیث آنها برای هیچ کس پوشیده نیست. حال این که فرماندار در چرخشی محسوس از یک گروه باج خواه به گروهی دیگر از باج‌خواهان و فرصت طلبان اقبال خود را تغییر داده، دقیقا مثال روشن از مرگ به خودکشی پناه بردن است. ساده‌ترین پیشنهاد برای فرماندار به منظور عبور سالم و بی حاشیه در ماه‌های باقی مانده از مسئولیت این است که کمی در انتخابات همقطاران خود تامل کند. اگر بالاترین مقام دولتی با اینهمه سابقه قابل دفاع در سراسر کشور و سه سال خدمت توأم با پاکدستی در اسلامشهر نتوانسته‌ باشد در این مدت یاران مناسب خود را انتخاب کند، دیگر نباید امیدی به شفافیت انتخابات در اردیبهشت 96 داشت. در این باره باید آگاهان بیشتر سخن بگویند.

 

 

* منبع: دو هفته نامه سپیده پایتخت

 


لینک کوتاه خبر:    http://sepidehnews.ir/News/169/


اسلامشهر اکبرکریمی فرماندار حقیقی تدبیروامید

اخبار مرتبط بر اساس کلیدواژه ها

نظرات شما
در حال حاضر هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است.
ثبت نظر برای این خبر
نام(اختیاری):
اطلاعات تماس(اختیاری):
نظر:
حاصل 5 + 8 :

اخبار کوتاه

معرفی چهره ها

«مرتضی تقوی» رتبه یک اسلامشهر کنکور هنر

گفت‌وگو با:

«مرتضی تقوی» رتبه یک اسلامشهر کنکور هنر

گفتگو با حاج علی بلندی که به تازگی 6 کلاس درس به فضاهای آموزشی اسلامشهر افزوده است

گفتگو با حاج علی بلندی که به تازگی 6 کلاس درس به فضاهای آموزشی اسلامشهر افزوده است

تریبون مردم

اول مهر و بازگشایی مدارس

پیام شهروند

اول مهر و بازگشایی مدارس

موش های خیابان باغ فیض

بی کفایتی در خدمات شهری

موش های خیابان باغ فیض

آخرین اخبار

مدعیان حمایت از دولت در اسلامشهر چه‌می کنند؟ - پایگاه خبری تحلیلی سپیده خبر